پایگاه نشر آثار استاد محمد حسین ملک زاده

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری – تحلیلی مفتاح علوم انسانی اسلامی؛ دفتر مطالعات اسلامی و ارتباطات حوزوی پژوهشگاه فضای مجازی، در حوزه حکمرانی اسلامی فضای مجازی، با آیتالله محمدحسین ملکزاده، استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم، به گفتگو نشسته است که با هم میخوانیم.در ابتدای امر درخواست دارم مفهوم حکمرانی دانش را کمی توضیح دهید.ملکزاده: حکمرانی دانش، به معنای تدبیر عام و سیاستگذاری کلان برای فضای علم است. در حکمرانی جاری در فضای علم، تلاش میشود که با سیاستگذاریها و ریلگذاریهای مناسب و بهرهگیری از همه ابزارهای نرم و سخت، فرایندهای تولید و توزیع علم به صورتی مدیریت و جهتدهی گردد که دانش مورد نیاز شخصیتهای حقیقی و حقوقیِ مختلف در حوزههای گوناگون معرفتی، به میزان مورد نیاز، در زمانی مناسب، به بهترین شکل و با حداقل هزینه، در اختیار آنان قرار گیرد.در حکمرانی فضای علم و مدیریت دانش، اصلاح ساختارها، فرایندها و رویههای اداری، از اولویت برخوردار است.طراحی و بهکارگیری الگوهای حکمرانی و راهبری مناسب از سوی خطمشیگذاران علم میتواند تحولات مثبتِ شگرفی در فضای علم، چه در عرصه تولید، چه توزیع و چه مصرف آن به وجود آورد.حکمرانی چه ضرورتی دارد؟ملکزاده: برای هدایت، جهتدهی و سوق دادنِ تحقیقات اسلامی به سوی مسأله یا مسائلی خاص، همچون مسائل فضای مجازی، چارهای جز بهرهگیری از امکانات و ابزارهای حکمرانی دانش و مدیریت فضای علم نیست؛ هم برای سیاستگذاری، هم برای تنظیم و هم برای تسهیل.اما پیش از هر چیز باید شناخت دقیقی از تحقیقات اسلامی، ابزار و روش آن و اشخاص دارای صلاحیت برای پرداختن به چنین تحقیقاتی داشته باشیم تا بدانیم این حکمرانی در چه فضایی و ناظر به چه شخصیتهایی باید اِعمال گردد. از ای پایگاه نشر آثار استاد محمد حسین ملک زاده...ادامه مطلب

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری – تحلیلی مفتاح علوم انسانی اسلامی؛ کتاب «نظام مدیریت دانش و طبقهبندی علوم با رویکرد اسلامی» به قلم آیتالله محمدحسین ملکزاده استاد درس خارج فقه و اصول حوزه علمیه قم و به همت انتشارات منهاج علم در ۳۰۴ صفحه منتشر شد.کوشش مؤلف در این اثر بر آن بوده است که ضمن بازطراحی و بازتعریف مدیریت دانش و طرح آن بهمثابه یک نظام فراگیر نسبت به سیر کلان جریان دانش از مرحلۀ تولید تا مرحلۀ مصرف و کاربست در سه سطح ملی، منطقهای و جهانی، عناوین و مسائل تازه و بنیادینی را در حوزۀ مدیریت دانش به بحث بگذارد و در این بین، به مباحث ارزشمندی در حوزۀ علمشناسی و فلسفۀ علم نیز بپردازد و نسبت روشنی میان داشتههای علمی و فرهنگیِ مسلمانان با آوردههای دانشمندان معاصر در قالب علومی مانند فلسفه علم، معرفتشناسی و غیره برقرار سازد؛ ضمن آنکه با نوآوریهای عالمانه، عناوین و بحثهای جدیدی را نیز به دستاوردهای معاصران و گذشتگان بیفزاید.قسمت دیگری از اثر حاضر که چهبسا از قسمت نخست نیز مهمتر باشد، ارائۀ یک طبقهبندی بدیع برای مجموع علوم و معارف بشری، با رجوع به منابع دینی و إعمال رویکرد اسلامی است. همچنین این طبقهبندی جدید، نقشۀ راهی جهت تولید علوم انسانی اسلامی و سامان دادن به بخش نرمافزاری تمدن اسامی نیز به شمار میرود. البته علاوه بر ارائۀ یک طبقهبندی جدید از علوم با جهتگیری اسلامی، در این قسمت نیز همچون قسمت نخست کتاب، مباحث مفید و موشکافانهای دربارۀ ابعاد گوناگون طبقهبندی علوم عرضه شده و میراث پیشینیان در این زمینه مورد بررسی و بازخوانی قرار گرفته است.علاقهمندان جهت خرید این کتاب میتوانند با شماره تلفن ۰۲۵۳۷۸۳۱۶۰۲ تماس حاصل فرمایند. همچنین سامانۀ پیامکی ۳۰۰۰۶۴۶۴۰۰ پاسخگو پایگاه نشر آثار استاد محمد حسین ملک زاده...ادامه مطلب

آیا از هر مجتهدی میتوان تقلید کرد، یا حتماً باید #اَعلم باشد؟ پایگاه نشر آثار استاد محمد حسین ملک زاده...ادامه مطلب

استاد محمد حسین ملک زاده؛ مقدمه اول:(بحثی لغوی در باب اطلاق)در زبان عربی زمانی که از افعالی نظیر أطلق و طلّق استفاده می شود، یعنی شخصی قید، بند، علاقه و رابطه ای که پیش از این وجود داشته است را باز می کند و می گشاید. یعنی چیزی یا کسی را از آن قید و بند آزاد می کند. در این موارد تعبیر أطلق و طلّق به کار می رود. لذا در عربی عبارت «طلّق المرأة زوجُها»، یعنی شوهر زن را از قید و علقه زوجیت را آزاد کرد. تعبیر «أطلق الاسیر» نیز از همین قبیل است ؛ یعنی کسی اسیر بود شخص دیگری او را آزاد کرد. مانند تعبیر «أطلق یده بالخیر»، به معنای دستش را به انجام کار خیر گشود. حال همین تعبیر اخیر در نظر بگیرید و با عبارت «رجلٌ طلق الیدین» به معنای مرد سخاوتمند و گشاده دست، مقایسه کنید. در حقیقت در جمله اخیر، از صفت، حالت و ملکه ای ثابت خبر داده شده است و این جمله از شخصی حکایت می کند که همیشه و از اول اهل سخاوت و بخشش بوده است. می گوییم انسان سخاوتمندی است نه اینکه سخاوتمند شده است. اما در جمله اول یعنی «أطلق یده بالخیر»، یعنی متکلم از کسی خبر می دهد که یا قبلا او بی اطلاع است یا نسبت به حالت سابق او ساکت است و می گوید الان دارد کار خیر می کند. یا اینکه می داند این شخص ید مغلوله داشته و اهل خیر نبوده است و بعدا دست خودش را به خیر و نیکی باز کرده است. پس این دو مورد با هم فرق می کند.آیا ببینیم چنین چیزی بر بحث اطلاق صدق می کند یا خیر؟ مقدمه دوم: (سیر تاریخی اقوال اطلاق)ما عالمی داریم که به سلطان العلماء مشهور است. از آنجا که در حال حاضر در حوزه های علمیه معالم خوانده نمی شود، آشنایی با ایشان کمتر شده است. معمولا کسانی که معالم می خوانند با تعلیقه سلطان العلماء آشنا هستند. زیرا دقیق ترین و فن پایگاه نشر آثار استاد محمد حسین ملک زاده...ادامه مطلب

 نظام جامع اسلام شناسی تخصصی و فرایند دستیابی به معارف الهی و علوم اسلامی؛⏮ برای پاسخگویی به نیازها، مسائل و پرسشهای بشر1) شناخت پایه نسبت به اسلام2) نظام انتظارات3) نظام احتیاجات4) نظام مسائل5) استنباط و استخراج پاسخهای دین به نیازها، مسائل و پرسشهای بشر؛ پایگاه نشر آثار استاد محمد حسین ملک زاده...ادامه مطلب